Geluksvogels

In mijn vorige blog schreef ik het al, volgens nieuwbakken 'traditie' wilde ik op deze vrijdag de dertiende graag weer een geluksactie uitvoeren, maar daar deze keer niet teveel tijd in steken.

Op Marktplaats heb ik gisteravond wat spelden in de hooiberg geplaatst. Wie één van mijn advertenties - die er al langer opstaan en dus lastiger te vinden zijn – opende, las het volgende:

"Een klein beetje geluk op vrijdag de dertiende. Wie mij op vrijdag 13 april laat weten dat hij/zij dit product graag wil hebben, krijgt het helemaal gratis! Ook de verzendkosten vergoed ik (max. 1 product per persoon)."

Ik kreeg maar één reactie. Maar wel meteen een hele leuke: "Voor mij is het eigenlijk wel apart dat ik deze bloes op Marktplaats heb gevonden want ik was er echt naar op zoek, Ik heb er namelijk 1 hier en die gaat langzamerhand kapot." Dubbel geluk dus voor deze mevrouw.

Zelf mag ik ook van geluk spreken. Stiekem had ik gisteravond in bed namelijk al best een beetje spijt van de actie, en kneep ik hem behoorlijk dat ik een heleboel postzegels zou moeten gaan kopen. Maar alles weer verwijderen vond ik ook zo flauw.

De bloes vertrekt spoedig richting Groningen.

En... ikzelf ook! Zondag een verjaardagsfeestje aldaar, en zes uur treinen voor alleen een stuk taart vonden we teveel van het goede. Dus dan maar lekker het hele weekend in Groningen rondhangen, en voor bijna noppes logeren in het plaatselijke Centraal Wonen. Dat mag als je zelf ook in een CW woont. Geluksvogel ben ik toch hè?

Hartenkoning

Ik dacht dat ik als enige zo dwaas was om zoveel papieren hartjes te knippen (zie hier en hier). Maar dit vond ik vandaag in mijn brievenbus...

Gratisgratisgratis

"TV gratis af te halen. Niet bepaald het nieuwste model, maar hij functioneert nog prima. Inclusief afstandsbediening. Beelddiagonaal 52 cm. Ik hoef er niets voor te hebben, want ik heb hem zelf vorig jaar ook gratis gekregen."

Een jaar geleden hakte ik de knoop door. Ik zou mijn Digitenne-abonnement opzeggen. Mijn tv-tje deed het toch niet meer zo goed, en tegenwoordig valt er via internet genoeg terug te kijken.

Maar voor ik de daad bij het woord had kunnen voegen, belde een vriend uit Schiedam: "Ben je thuis? Ik heb een verrassing voor je." Een week eerder had ik mijn oude pc gedoneerd aan zijn goeroe. Een Zen-monnik die een computer nodig had om zijn memoires te schrijven. Ik dacht dan ook dat hij een bedankje van die monnik wilde komen overbrengen. Nou, kom maar op daarmee! Maar toen ik de deur opende, zeulde de vriend een enorme tweedehands televisie binnen. Omdat hij het zo sneu vond dat ik maar zo'n klein toestelletje had, vertelde hij erbij. En omdat ik het, op mijn beurt, zo sneu vond om zo'n goedbedoeld gebaar af te wijzen, installeerde ik het bakbeest. Mijn oude tv ging naar een studente van de kunstacademie die bezig was met een video-installatie, en het Digitenne-abonnement liet ik doorlopen.

Tot vandaag.

Opzeggen bleek tegenwoordig heel makkelijk online te kunnen. Om meteen spijkers met koppen te slaan zette ik de tv op Marktplaats. Gratis, omdat ik het niet netjes vind er geld aan te verdienen. De advertentie was amper gepubliceerd, of de gretige reacties stroomden al binnen. In de trant van: "hello, mag ik alstublief hem hebben." Zelfs de advertentie wijzigen in 'gereserveerd' temperde de stroom aan reacties niet. Het aanbod verwijderen was de enige optie. Als het goed is komt iemand uit Den Haag hem volgende week ophalen.

Iets minder hard ging het met het andere item dat ik vandaag gratis aanbood. Maar dat deed ik dan ook alleen via facebook. Ik kreeg vandaag van een lieve huisgenoot twee theaterkaartjes voor de voorstelling 'Wij zijn blij' van vanavond, waarin allerlei gewone Rotterdammers hun visie op blijdschap geven. Na een paar uur radio-stilte ("wil er dan niemand met mij op stap?" dacht ik al wanhopig) meldde Juriaan zich gelukkig.

Dus: lekker gratis naar het theater vanavond. Net zoiets als tv kijken, maar dan zonder scherm.

Wie van jullie heeft ook z'n tv de deur uitgedaan, en hoe bevalt dat?

Openbare boekenkast

In de gezamenlijke ruimte van ons wooncomplex staat een boekenkast. Wie oude boeken kwijt wil zet ze er in, en wie zin heeft in een leuk boek haalt er iets uit. Ideaal, zo'n huisbibliotheek. Vandaag zat er niets van mijn gading tussen, maar ik heb zelf wel vier gelezen boeken gedoneerd.

Maar het kan nog leuker.

In 2010 woonde en werkte ik op wandelafstand van Überlingen, een sprookjesachtig Duits stadje aan de Bodensee. Vlak aan de boulevard in het stadscentrum stond, zomaar in de openlucht, een boekenkast. Je kon er gratis een boek uithalen, maar er ook zelf boeken inzetten. Op het bankje ernaast kon je je nieuwe aanwinst alvast inwijden.

En ja, het werkte echt! Ik ging er zelf regelmatig snuffelen, en vaak stonden er hele mooie boeken tussen. Zelfs puntgave kinderspelletjes vond ik er. De kinderen van de Camphill-gemeenschap waar ik werkte waren er dolblij mee, vooral Thomas met zijn doe- en leesboek over het heelal. Toen ik weer terugging naar Nederland heb ik een gedeelte van mijn boeken daar achtergelaten. In welke handen zouden die inmiddels beland zijn?

Gift a stranger

Ik: “Zal ik het doen of is het raar?”
Lief: “Raar is het sowieso. Maar leuk ook.”
Ik: "Nou, ik doe het gewoon hoor.”

Ik klikte op OK en er verscheen een adreslabel op mijn scherm dat ik moest printen. Een adres in het Duitse plaatsje Herne. Wie er woont? Geen flauw idee. Wat ik wel weet? Dat daar op die boerderij volgende week een pakje op de deurmat valt.

Google was de afgelopen dagen niet zo positief in het nieuws. En terecht, de nieuwe privacyvoorwaarden zouden in strijd zijn met de Europese privacywetgeving. Vandaag kwam ik via ‘ikkominactie’ terecht op een site die op een vrolijke manier gebruik maakt van een controversiële Google-functie. Namelijk van ‘Google reverse geocoding’, waarbij coördinaten op een landkaart voorzien worden van het bijbehorende adres. De namen van de bewoners staan er gelukkig niet bij. De site 'Gift a stranger' biedt de mogelijkheid om cadeautjes te versturen naar adressen die willekeurig door de Google-dienst geselecteerd worden. Dat leek me wel een geinige en toepasselijke actie voor vandaag.

Op de wereldkaart is te zien wat er zoal is verstuurd, en dat is behoorlijk wat. Een inwoner van Saoedi-Arabië ontving een reep chocola uit Kopenhagen, de Poolse Adriana bakte koekjes voor iemand in Zwitserland, iemand in een Nederlands dorpje ontving kunstschaatsen uit Argentinië, en Amanda uit Amerika stuurde een gehaakte inktvis naar Brazilië.

Wat voor cadeau moest ik de wereld in gaan slingeren? Zelf zou ik niet zitten te wachten op willekeurige meuk van onbekende afzenders, en ik weet niet of ik raadselachtige etenswaar zou durven opeten als ik dat in mijn brievenbus vond.

Wacht, ik heb nog wel een paar mooie Duitse boeken, uit de tijd dat ik in Duitsland woonde. Zo staat er in mijn boekenkast nog ‘Das Sterntalerexperiment’ van Heidemarie Schwermer, die afstand deed van al haar bezittingen en al jaren zonder geld leeft. In het Nederlands is het boek verschenen als ‘Rijk leven zonder geld’. Het boek is dringend aan een tweede leven toe, maar dat kan ik hem binnen Nederland lastig bieden. Sterker nog, met een Duitstalig boek maak ik 99% van de wereldbevolking natuurlijk niet echt blij. Gelukkig had ik na een stuk of vijf muisklikken op 'find another stranger' (en een dito aantal Amerikaanse, Colombiaanse en Chinese adressen) al beet: een adres in Duitsland!

Kennen jullie het boek van Heidemarie Schwermer trouwens? Hieronder volgt een van bolpuntcom overgenomen boekbeschrijving. Er is ook een documentaire over haar leven gemaakt.

In mei 1996 besluit Heidemarie Schwermer, de auteur van dit boek, haar leven en met name haar levensomstandigheden grondig te veranderen. Geïnspireerd door het sprookje van Grimm, "de Sterrendaalders"(1815), waarin een heel arm meisje in de letterlijke zin van het woord haar laatste en enige bezit, namelijk haar hemdje weggeeft, begint Heidemarie haar eigen "Sterrendaalder-experiment". Ze doet afstand van al haar bezittingen inclusief haar huis, meubels, verzekeringen, enz. en begint een leven volgens het motto: "niets meer hebben en veel zijn". Deze nieuwe levensvisie stelt het gangbare waardeconcept ernstig op de proef. Als ze iets nodig heeft, bereikt ze dit op basis van ruilen: om aan brood te komen, werkt ze bij een bakker en om een dak boven haar hoofd te hebben, past ze op huizen als de bewoners weg zijn. Na vier jaar concludeert ze: "Ik ben rijker dan ik ooit was".

Maandag gaat het boek op weg naar een nieuwe eigenaar. Op goed geluk.

Uitslag Give Away

En de winnaar van het wereldverbeterpakket is...

... van De Kleine Dingen. Van harte gefeliciteerd!

Patrick, laat je me je adresgegevens weten via duimdienst-at-gmail.com? Je schreef dat de 'random acts of kindness' al meteen uitnodigden om uitgevoerd te worden. Nou, we horen je ervaringen met het uitvoeren van een van die kleine, grappige, attente acties natuurlijk graag!

Hart-elijk gefeliciteerd!

Dit zijn ze dan, de beste hartenjagers van Rotterdam-Noord. Miranda, Noa en Ilsu. En Ellis hoort daar ook bij, maar die staat niet op de foto. Weten jullie het nog? Afgelopen maandag verstrooide ik in het kader van Valentijnsdag zo'n 250 papieren hartjes in het gebouw waar ik woon. Wie de meeste hartjes verzamelde, zou een prijsje winnen.

Vol spanning leegde ik gisteren de wedstrijdbus, en daar rolden meerdere briefjes uit.

Noa, Ilsu en Ellis hadden heel slim besloten om samen een team te vormen, goed voor 58 hartjes. Miranda had in haar eentje 55 hartjes gevonden. Maar liefst drie briefjes had ze in de bus gestopt, omdat ze er elke keer weer een paar hartjes bij vond. Tja, hoe weeg je dat nou tegen elkaar af? Dan maar meerdere hoofdprijswinnaars.

Ik richtte in mijn woonkamer een prijzentafel in met mooie cadeautjes, gemaakt in het activiteitencentrum waar ik werk. Helemaal Valentijn-proof: kleurige hartjeszeepjes, armbandjes en sleutelhangers met hartjesbedels, valentijnskaarsen en hartjes-zeepkettingen. Vervolgens ging ik op pad om de prijswinnaars te halen. In stoet, uitgebreid met speelvriendjes en een mama, liepen we naar mijn woning, waarbij we onderweg nóg een papieren hartje vonden. Iedereen maakte een keuze, poseerde voor de foto en ging stralend naar huis.

Ik ging nog wat huizen af om troostprijsjes uit te delen. Eén gezin had een slinger gemaakt van de gevonden hartjes. Geniaal idee toch?

O ja, zelf ben ik ook in de prijzen gevallen. Marieke kende mijn blog gisteren het Liebster Award toe. Heel toepasselijk met een hartje in het logo. Ze schrijft over mij: "(...) omdat ze, hoewel ze nog maar pas begonnen is met bloggen, al een heleboel mooie initiatieven heeft opgezet. Marije kennende doet ze de dingen die ze doet mooi & goed, en dat zie ik in haar blog helemaal terug!" Een grote eer, hart-stikke bedankt Marieke!

Give Away (gesloten): Wereldverbeterpakket

Morgen bestaat dit blog precies een maand (echt? het lijkt al veel langer!). In die maand heb ik 35 logs geschreven en hebben zich 25 meelezers geregistreerd (plus twee via de email). Dat wil ik vieren met een Give Away, zoals dat in blogland heet. Ik heb een pakketje samengesteld van inspirerende, wereldverbeterende literatuur met een luchtige en humoristische insteek. Precies in het straatje van mijn blog dus. Om kans te maken op dit pakket, kan je hieronder een reactie achterlaten (mailen mag eventueel ook, doe dat dan naar duimdienst-at-gmail.com). Op zondag 19 februari zal ik dan lootjes gaan trekken. De winnaar wordt die dag bekend gemaakt en krijgt het leespakket thuisgestuurd.

Wat zit er in het pakket?

1. ‘Cas redt de wereld’ van Cas van der Kleef
'Cas redt de wereld' is een humoristisch boekje dat makkelijk wegleest, maar je toch aan het denken zet. De achttienjarige Cas van Kleef twijfelt na zijn middelbare school tussen een wereldreis of vrijwilligerswerk. Hij kiest ervoor om beide te combineren. Met een budget van 50 euro per dag reist hij door Tanzania, Egypte, Thailand, India, de VS, Mexico en Suriname, met als doel: zo veel mogelijk mensen helpen. Hij ent baby’s in in een Afrikaans ziekenhuis, koopt medicijnen voor een aidsmoeder, probeert Thaise meisjes uit de prostitutie te redden, komt op voor de kastenlozen van India en deelt eten uit aan Mexicanen die illegaal de VS bereiken. Dat anderen helpen nog helemaal niet zo eenvoudig is, wordt al snel duidelijk. In alle eerlijkheid geeft hij dan ook antwoord op de vraag: kan een mens werkelijk iets betekenen voor een ander?

2. ‘Random acts of kindness. 365 ways to make the world a nicer place’ van Danny Wallace
'Random acts of kindness' is een boekje met 365 grappige ideeën om mensen te verrassen met een aardige en onverwachte daad. Een willekeurige greep: ‘Take some magazines to the dentists, and then leave them there afterwards. This does not apply to pornography’, ‘give a flower seller a pound and tell them to hand the next person who passes some flowers’, ‘smile for the speed camera’, ‘buy a packet of crisps from the vending machine but leave them there’, ‘buy an unpopular CD single’ en ‘listen to someone’s problem without immediately comparing it to one of your own’. Alle ideeën zijn daadwerkelijk uitgevoerd door een beweging die zich de Karma Army noemt en elke vrijdag een ‘random act of kindness', een willekeurige aardige daad, verricht. Het ontstaan van dat Karma Army is een verhaal op zich: het bijbehorende uiterst grappige boek van Danny Wallace wordt tijdens een volgende Give Away verloot.

3. Tweemaal het tijdschrift 'Genoeg'
En tenslotte twee exemplaren van het tijdschrift 'Genoeg', vol inspirerende tips om goedkoper en groener te leven. Het betreft het nummer van april/mei 2011 en aug/sept 2011.

Laat hieronder een reactie achter als je kans wil maken op dit pakket. Dit bericht verspreiden is toegestaan (en wordt zelfs toegejuicht).

Chocola en voetbal

Zo loop je met je lief naar de brievenbus om een reep chocola te posten voor iemand met een verbroken relatie (actie 1)...

... en kom je langs een watertje waar wat voetballen in drijven...

...en zo is actie 2 geboren!

(Dat plastic in het water bewaren we voor een volgende keer)

Buurtkinderen, voetballen maar!

Bolle verrassingen

Tweedehands boeken verkoop ik via Bol. De extraatjes die ik via Bol en Marktplaats verdien zet ik op een spaarrekening speciaal voor leuke dingen (zoals het afgelopen jaar: een fotocamera, een laptoptafel en een kaartje voor Miss Saigon).

Zodra iemand via de site een boek bestelt krijg ik van Bol een email en een factuur om uit te printen. Het boek en de factuur dien ik dan heel degelijk en zakelijk te versturen. Saaaaai!

Het is vast niet volgens de Bol-regels, maar sinds deze maand krijgen kopers van mij een kleine verrassing. Rond de jaarwisseling (waarin er veel vraag bleek te zijn naar boeken over lijnen en het behalen van doelen) werd elk boek van een zelfgemaakte nieuwjaarskaart vergezeld. Later in de maand kreeg de koper van een studieboek er een gratis dun boekje over een gerelateerd onderwerp bij. En het boek op de foto, over de begeleiding van verstandelijk gehandicapten, luisterde ik op met een door gehandicapten getekend kaartje.

Vorig jaar las ik al in mijn verkopersevaluatie: 'Boekje zag er als nieuw uit, bijna leuker dan het boekje zelf, was de verpakking, met prachtige plaatjes beplakt Een echt kadootje Dank jewel' en 'Zeer snel verzonden, boek in prima staat en leuk en persoonlijk verpakt, klasse!'. Ik gebruikte toen altijd tweedehands verpakkingsmateriaal wat ik soms een beetje opfleurde. Vandaag meldde mijn verkopersevaluatie: ‘pluspunt: aardige notitie erbij en nog een aanvullend boekje heeft mw erbij gevoegd! heel veel dank hiervoor, echt super aardig! Nou, dan durf ik nog wel even door te gaan met mijn bolle/dolle actie.

Vrijdag de 13de, uw geluksdag?

Beste lezer,

U bent misschien op dit blog terechtgekomen omdat u in uw brievenbus een raadselachtige envelop vond. Op de voorkant stond met de hand geschreven "Een beetje geluk op vrijdag de dertiende". Verbaasd opende u de envelop en vond u een kraslot, vergezeld van een briefje met een mysterieus webadres. U tikte dit in en kwam hier uit.

Ik tref u blij van opwinding omdat u een miljoen gewonnen heeft. Of teleurgesteld omdat het kraslot waardeloos bleek. Hoe dan ook, alhoewel ik u niet ken wilde ik graag uw dag een beetje mooier maken. Van vrijdag de dertiende, de dag die als ongeluksdag bekend staat, uw geluksdag maken. Ik koos dertien willekeurige brievenbussen uit in de Rotterdamse Agniesebuurt, en het lot bepaalde dat één van de enveloppen in uw bus terecht kwam. Het (kras)lot zelf zal bepalen of dat uw leven rigoureus zal veranderen!

Een verlaat kerstpakket

Het kerstpakket, is dat nou typisch Nederlands? Het is in ieder geval wel typisch Nederlands om over de inhoud ervan te klagen. Maar o wee als we hem een jaartje niet krijgen!

Mijn zo-goed-als-schoonzusje heeft de pech om via een detacheringsbureau bij de gemeente te werken. Terwijl al haar naaste collega's een pakket mee naar huis kregen, bleef zij met lege handen achter.

Ik had juist het geluk dat ik van maar liefst twee werkgevers een kerstverrassing kreeg. Naast een traditioneel kerstpakket kreeg ik ook een Pluim. Een papiertje met een internetadres en een code, waarmee ik zelf via internet mijn kerstcadeau kon uitzoeken. Naast allerlei exotische en luxe uitjes en producten kon er ook gewoon een traditioneel kerstpakket gekozen worden. U raadt het al, nog geen week later reisde er een anoniem pakket richting Groningen...